• เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย ระยะฟักตัวประมาณสองสามวันถึงสองสามสัปดาห์หลังจากมีเพศสัมพันธ์กับผู้ติดเชื้อ
• ในผู้ป่วยชายจะมีของเหลว (หนอง) ไหลจากท่อของอวัยวะเพศชาย อาจมีอาการปัสสาวะแสบขัด อาการอาจถึงขั้นร้ายแรง หรือแค่ปานกลาง หรือแทบมองไม่เห็นเลยก็ได้
• ในผู้ป่วยหญิงมักมีอาการเพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่มีเลย แต่ถ้าไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง โรคอาจลุกลามต่อไป (P.I.D.) และอาจทำให้ไม่สามารถมีลูกได้ในอนาคต
• โรคเหล่านี้สามารถรักษาให้หายขาดได้โดยใช้ยาปฏิชีวนะถ้าได้รับรักษาตั้งแต่ต้น

• เกิดจากเชื้อไวรัสที่สามารถรักษาได้แต่จะไม่หายขาด
• จะเริ่มแสดงอาการหลังจากมีเพศสัมพันธ์กับผู้ติดเชื้อประมาณ 3 ถึง 10 วัน
• แผลที่เกิดจากเริมจะเริ่มจากตุ่มใสๆ ซึ่งจะแตกออกเป็นแผลตื้นๆ และตกสะเก็ดในที่สุด
• ประมาณ 5 ถึง 15 วัน อาการจะทุเลาลงและหายไปเอง
• เชื้อจะยังคงอยู่ในร่างกาย และอาจเกิดแผลพุพองขึ้นอีกได้ในอนาคต ซึ่งบางครั้งอาจมีอาการถี่
• ผู้หญิงอาจไม่ทราบว่าตนเองติดเชื้อเริม เพราะแผลอาจเกิดขึ้นภายในช่องคลอด

• เกิดจากเชื้อไวรัส HPV (Human Papilloma Virus)
• มีระยะฟักตัวจนเกิดอาการบวมนูนเป็นก้อนหรือปื้นภายใน 1 เดือน ถึง 1 ปี หลังจากมีเพศสัมพันธ์กับผู้ติดเชื้อ
• มักไม่ค่อยเห็นในผู้ป่วยหญิง เพราะอาจเกิดในช่องคลอด ส่วนในผู้ชายอาจมีขนาดเล็กมากจนแทบจะมองไม่เห็น วิธีทดสอบอาจใช้น้ำส้ม
• ในผู้ป่วยหญิงจะมีอาการรุนแรงกว่า เพราะอาจลุกลามกลายเป็นมะเร็งปากมดลูกได้
• โรคนี้สามารถรักษาได้ สำหรับผู้หญิงควรตรวจเช็คมะเร็งปากมดลูก (PAP smear) ทุกครั้งที่เปลี่ยนคู่นอน

• เกิดจาก (เชื้อ) แบคทีเรีย จะมีแผลเกิดขึ้นหลังจากมีเพศสัมพันธ์กับผู้ติดเชื้อประมาณ 3 อาทิตย์ ถึง 3 เดือน
• แผลที่เกิดขึ้นมีลักษณะเป็นรูบนผิวหนังมีขอบแข็งไม่เจ็บ
• แผลอาจจะหายไปเองหลังจากผ่านไปสองสามสัปดาห์ แต่เชื้อยังคงอยู่ในร่างกาย และจะแสดงอาการออกมาใหม่เป็นผื่นขึ้นทั่วตัว
• ผื่นจะหายไปเองเช่นกัน แต่เชื้อสามารถลุกลามไปทำลายอวัยวะส่วนอื่นๆของร่างกายหลังจากผ่านไปหลายๆปีได้
• ซิฟิลิสสามารถรักษาให้หายขาดได้ไม่ว่าจะอยู่ในระยะใดของโรคโดยใช้ยาเพนิซิลิน
• ในผู้ป่วยหญิงอาจเอกดแผลซ่อนอยู่ภายในช่องคลอด

• มีขนาดเล็ก (1/8 นิ้ว) ลักษณะคล้ายแมลงมีสีเทาจนถึงน้ำตาล อาศัยอยู่บริเวณที่มีขน ในร่มผ้าและเป็นสาเหตุให้เกิดอาการคัน
• สามารถรักษาให้หายขาดได้ง่ายด้วยการทายาในบริเวณที่เป็น

• มีลักษณะคล้ายกับโลน แต่มีขนาดเล็กกว่ามากจนแทบมองไม่เห็น และอาศัยอยู่ใต้ผิวหนัง
• ทำให้เกิดตุ่มคันทั่วตัว
• รักษาด้วยการทายาทั่วตัว
• นำเสื้อผ้า ผ้าปูที่นอน และผ้าเช็ดตัวไปซักให้สะอาดหลังจากรักษาหายแล้ว เพราะของเหล่านี้เป็นที่อาศัยของตัวหิด

• เป็นอาการติดเชื้อในช่องคลอดซึ่งมักจะทำให้เกิดอาการตกขาว บางครั้งมีกลิ่นหรือไม่ก็ทำให้คัน
• เกิดได้จากเชื้อหลายตัว เช่น หนองใน (gonorrhea) chlamydia หรือยีสต์ (yeast) นอกจากนั้นยังอาจเกิดจากเชื้ออื่นๆได้อีก เช่น trichomonas หรือแบคทีเรีย ซึ่งปกติจะอยู่ในช่องคลอด
• พบได้จากการตรวจตกขาวด้วยกล้องจุลทรรศน์
• ปกติจะรักษาได้ง่ายด้วยการให้ยาที่เหมาะสมกับเชื้อ

• เกิดจากเชื้อราชนิดหนึ่ง
• ทำให้เกิดอาการคันเป็นผื่นแดงใต้หนังหุ้มอวัยวะเพศชาย
• ในผู้ป่วยหญิงอาจมีตกขาวสีขาวข้น และเกิดอาการคันบริเวณช่องคลอด
• รักษาได้ง่ายด้วยการทาครีมฆ่าเชื้อราหรือรับประทายา

• เป็นโรคร้ายแรงที่เกิดจากเชื้อไวรัสซึ่งมีผลทำลายตับ
• อาจทำให้เป็นไข้ ปวดท้อง อ่อนเพลีย ตาเหลือง ผิวเหลือง และถ่ายปัสสาวะเป็นสีคล้ำ
• รักษาด้วยการผักผ่อน และมีวัคซีนสำหรับฉีดป้องการการติดเชื้อ

• เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่มีความร้ายแรงที่สุด เกิดจากเชื้อไวรัสเอชไอวี (Human Immunodeficiency Virus) ทำให้ภูมิคุ้มกันของร่างกายบกพร่อง
• ช่วงปีแรกของการติดเชื้อจะยังไม่เห็นอาการ จึงไม่สามารถบอกได้ว่าคู่ของคุณเป็นเอดส์หรือไม่ จนกว่าจะไปตรวจเลือดหาเชื้อเอชไอวี
• อาจทำให้เสียชีวิตได้ภายใน 10 ปีหลังจากติดเชื้อ แต่ขณะนี้การรักษาพัฒาไปมาก
• เอดส์เป็นโรคที่สามารถป้องกันได้ เอดส์ติดต่อผ่านทางการมีเพศสัมพันธ์ ใช้เข็มหรือหลอดฉีดยาเสพติดร่วมกัน

[ home | info | std guide | news | links | site map ]

(c) 2000 Health Awareness Connection